Od 23 lutego 1918 służył w Armii Czerwonej. W 1919 został na cztery miesiące aresztowany, następnie zwolniony i przywrócony do służby. Od 27 października 1919 wykładał w Akademii Artylerii Armii Czerwonej, został wojskowym inżynierem technologiem, od 8 stycznia 1924 był zastępcą komendanta Akademii Artylerii Armii Czerwonej jako kierownik sekcji uczelnianej. Jednocześnie 14 sierpnia 1924 był starszym wykładowcą Wojskowej Akademii Technicznej Armii Czerwonej (dawna Michajłowska Akademia Artylerii, obecnie Wojskowa Akademia Wojsk Rakietowych Przeznaczenia Strategicznego) jako p.o. szefa Wydziału Balistycznego tej akademii. 24 czerwca 1927 otrzymał tytuł profesora, a 19 lipca 1929 funkcję starszego wykładowcy katedry balistyki wewnętrznej Akademii Wojskowo-Technicznej im. Dzierżyńskiego. 28 lutego 1931 został zwolniony do rezerwy i w kwietniu 1931 ponownie aresztowany (do września 1931) i poddawany śledztwu, następnie zwolniony i przywrócony w prawach służbowych.