W jego skład weszły trzy baterie dotychczasowego I/16 pac. We wrześniu dywizjon przeszedł do rejonu Włodawy, skąd ruszył na front w kierunku Kobrynia. Działając wówczas bez 3 baterii, toczył liczne walki na linii Muchawca i Kanału Królewskiego. Pod Horodcem I/ 1 baterii skutecznie zwalczał bolszewicką artylerię i pociągi pancerne, a 2 bateria w znaczący sposób przyczyniła się do odbicia Małoryty. 23 września w rejonie Horodca przeciwnik został doszczętnie rozbity. Była to ostatnia walka 16 dywizjonu artylerii ciężkiej. Po podpisaniu rozejmu dywizjon skierowany został na odpoczynek do rejonu Baranowicz.
Pod koniec grudnia dywizjon powrócił do Torunia. Tu rozwiązano 3 baterię. W jej miejsce w 1921 została przydzielona bateria 155 mm haubic z grupy szkolnej.
Żołnierze pułku /dywizjonu +Obsada personalna pułku/dywizjonuStanowiskoStopień, imię i nazwiskoOkresUwagidowódca dywizjonukpt. Nosowiczbył V 1920mjr Brodzińskibył X 1920dowódca 1 bateriipor. Jezierskibył II 1920oficerppor. GroblewskiVI 1920† pod Owruczemdowódca 2 bateriipor. Mikuckibył III 1920dowódca 3 bateriipor. Grucabył III 1920
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
P Kategoria:Oddziały 16 Pomorskiej Dywizji Piechoty Kategoria:Polskie jednostki artylerii utworzone w 1920 Kategoria:Polskie jednostki artylerii rozwiązane w 1920