Gniazdo jest następnie zakopywane. Rozwój larwy ma miejsce w komorze lęgowej.
Plemię ma szeroki zasięg geograficzny, jednak centrum jego rozsiedlenia znajduje się w krainie etiopskiej, gdzie występuje większość, bo ponad 80 gatunków. 4 gatunki są endemitami Mauritiusu. Krainę orientalną zamieszkuje 17 gatunków, zaś neotropikalną 2 gatunki ograniczone do Ameryki Centralnej. W krainie palearktycznej występuje tylko Sisyphus schaefferi – gatunek dawniej notowany w Polsce na dwóch stanowiskach, jednak współcześnie listowany jako wymarły w tym kraju.
Taksonomia Plemię to wprowadził w 1842 roku Étienne Mulsant jako takson monotypowy, obejmujący tylko rodzaj syzyf (Sisyphus). W 1942 roku Josef Müller podzielił ten rodzaj na dwa podrodzaje – Sisyphus s.str. o kompletnej listewce bocznej przedplecza oraz Sisyphus (Neosisyphus) o listewce bocznej przedplecza niepełnej. W 1946 roku Jean Vinson wprowadził nowy rodzaj, Nesosisyphus, obejmujący gatunki endemiczne dla Mauritiusa, który później włączono w poczet plemienia. W 1991 roku Enrico Barbero, Claudia Palestrini i Mario Zunino wyróżnili dwa dodatkowe podrodzaje rodzaju syzyf – Indosisyphus i Parasisyphus.