Współorganizował również pierwsze polskie zrzeszenie techniczne na terenie ówczesnego Królestwa Kongresowego (organizacja musiała się mistyfikować pod nazwą Warszawskiego Oddziału Towarzystwa Popierania Rosyjskiego Przemysłu i Handlu). W 1899 był współtwórcą i członkiem prezydium Delegacji Elektrycznej przy sekcji Technicznej Warszawskiego Towarzystwa Popierania Rosyjskiego Przemysłu i Handlu, kierowanej wtedy przez Kazimierza Obrębowicza. Uczestniczył w Zjeździe Inżynierów i Techników w Petersburgu (1905). Był sygnatariuszem pierwszej odezwy Komitetu Obywatelskiego Pomocy Robotnikom i ich Rodzinom Pozbawionym Środków do Życia z powodu strajku w 1905.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został dyrektorem zrządzającym i członek zarządu Polskiego Towarzystwa Elektrycznego. Brał udział we wznoszeniu fabryk elektrycznych w Katowicach i Warszawie. Był jednym z inspiratorów i organizatorów Zjazdu Założycielskiego Stowarzyszenie Elektryków Polskich w Warszawie (1919) i członkiem prezydium tego zjazdu. W 1925 zorganizował Spółdzielnię "Polskie Elektrownie" (był w niej prezesem i pierwszym dyrektorem zarządzającym).

Interesował się historią i muzyką, był bibliofilem. Znał m.in. język francuski, niemiecki i rosyjski.