Podczas II wojny światowej pracował jako operator w "Wiadomościach Filmowych Generalnego Gubernatorstwa". Po upadku powstania warszawskiego został wywieziony do obozu pracy na terenie III Rzeszy. Po wojnie powrócił do Polski, podejmując zatrudnienie najpierw w Wytwórni Filmowej „Czołówka” jako reżyser, a następnie jako kierownik produkcji w Wydziale Filmów Oświatowych Instytutu Filmowego w Łodzi. W 1947 roku został zwolniony z pracy decyzją Komisji Weryfikacyjnej z uwagi na działalność w latach wojny. Do poprzednich zajęć powrócił w 1949 roku, po rozpatrzeniu sprawy przez Sąd Okręgowy w Warszawie. W tymże roku otrzymał kwalifikacje reżysera filmów oświatowych i został zatrudniony w łódzkiej Wytwórni Filmów Oświatowych. Tam pracował do przejścia na emeryturę w 1970 roku, realizując (reżyseria, scenariusz, zdjęcia, kierownictwo produkcji) ponad 30 filmów dokumentalnych.
Był bratem aktora George (Jerzego) Strahlera oraz ojcem kostiumografki Gabrieli Star-Tyszkiewicz. Został pochowany na cmentarzu Doły w Łodzi (cmentarz rzymskokatolicki pw. św.