Państwowy hymn Republiki Białorusi (, Dziarżauny himn Respubliki Biełaruś, , Gosudarstwiennyj gimn Riespubliki Biełaruś) – uroczysta pieśń patriotyczna, będąca jednym z symboli niepodległej Białorusi. Autorem muzyki, wykorzystanej już w hymnie Białoruskiej SRR z 1955 roku, jest Niescier Sakałouski. Do dawnej melodii Uładzimir Karyzna napisał nowe słowa, podobne do radzieckiej wersji autorstwa Michaiła Klimkowicza. Przyjęcie hymnu 2 lipca 2002 roku było ostatnim – po przywróceniu w 1995 roku zmodyfikowanego radzieckiego godła i flagi – etapem formowania symboliki Republiki Białorusi.
Rys historyczny Hymny nieoficjalne
Na początku XX wieku nieoficjalnym hymnem – symbolem białoruskiego odrodzenia – był Biełaruski himn (Беларускі гімн). Był to wiersz A chto tam idzie... (А хто там ідзе…) autorstwa Janki Kupały, do którego Ludomir Michał Rogowski napisał muzykę. W latach dwudziestych za hymn uchodził utwór z 1919 roku My wyjdziem szczylnymi radami (Мы выйдзем шчыльнымі радамі) autorstwa poety Makara Kraucoua i kompozytora Uładzimira Terauskiego. Rozpowszechniony był szczególnie na Zachodniej Białorusi i śpiewany podczas okupacji niemieckiej. Do dziś pozostaje hymnem Białorusinów – zwolenników rządu Białoruskiej Republiki Ludowej na emigracji.