Piotr Michajłowicz Jeropkin (; ur. ok. 1698, zm. 1740) – rosyjski architekt. Autor projektu rozbudowy i urządzenia centralnej części Petersburga, rozmieszczonej na lewym brzegu Newy. Jego projekty odegrały znaczącą rolę w rozwoju układu urbanistycznego miasta.
Życiorys Pochodził ze zubożałej rodziny szlacheckiej. Wstąpił do służby wojskowej. W latach 1716–1724 kształcił się we Włoszech jako jeden z dwudziestu utalentowanych młodych ludzi wysłanych na naukę za granicą przez cara Piotra I. Uczył się architektury, rysunku, języka włoskiego (przez pierwsze pół roku pobytu, mieszkając w Livorno) oraz filozofii. Uczył się w Rzymie pod kierunkiem Sebastiano Ciprianiego. Poznawał traktaty Andrei Palladia i Jacopa Barozziego da Vignoli. Odwiedził również Florencję i Wenecję. Być może wyjeżdżał także do Francji, wiadomo bowiem, że władał językiem francuskim. Po powrocie do Rosji otrzymał stopień podpułkownika z tytułem architekta (), zaś w 1725 r. awans na stopień pułkownika. Krótko przed śmiercią Piotr I polecił mu opracowanie projektu monasteru św. Aleksandra Newskiego, który miał stanąć w Petersburgu, a także przebudowy pałacu w Prieobrażenskim (wspólnie z T. Usowem, który również kształcił się we Włoszech). Projekty te z powodu śmierci cara nie zostały zrealizowane.