Obronił ten pas wygrywając z Janem Lubbersem w czerwcu tego roku.

26 września 1972 w Londynie zmierzył się z Bobem Fosterem w pojedynku o tytuł mistrza świata w wadze półciężkiej, ale przegrał przez nokaut w 14. rundzie. Spotkanie to zostało uznane przez pismo The Ring za walkę roku 1972. W następnej walce, która miała miejsce w listopadzie 1972, Finnegan stracił tytuł mistrza Europy po przegranej przez techniczny nokaut w 12. rundzie z Rüdigerem Schmidtke. Spróbował odzyskać ten tytuł w maju 1973, ale pokonał go John Conteh (który w międzyczasie odebrał pas Rüdigerowi Schmidtke). Conteh pokonał Finnegana również w maju 1974.

Wśród znanych bokserów, których Finnegan pokonał, byli Roger Rouse, z którym wygrał przez techniczny nokaut w 4. rundzie w 1971 oraz Mike Quarry, którego pokonał na punkty w 1973. Zakończył karierę bokserską w 1975.

Jego młodszy brat Kevin był dwukrotnym zawodowym mistrzem Europy w wadze średniej.

Przypisy

Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1968 Kategoria:Brytyjscy bokserzy Kategoria:Brytyjscy medaliści olimpijscy Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1968 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi półciężkiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Zmarli w 2009