Różne przedmioty znalezione w Sisaku dowodzą, iż był on zamieszkany od VIII do XI w., jednak ani jednego ze znalezisk nie udało się z całą pewnością przyporządkować do czasów panowania Ljudevita. Wszystkie odnalezione artefakty przypadają na czasu sprzed okresu Ljudevita lub po panowaniu władcy. Drobne przedmioty i kamienne fragmenty pokazują, iż Sisak był ważnym ośrodkiem regionu, lecz w drugiej połowie IX w. Miasto położone było na zachodnim obszarze księstwa, dzięki czemu władca w swojej stolicy był znacznie mniej narażony na atakami nieprzyjaciół niż we wschodniej części kraju. Dodatkowo Sisak był naturalnie zabezpieczony przez opływającą go rzekę Kupę, dzięki czemu mógł stanowić idealną lokalizację dla wczesnośredniowiecznego grodu. Ośrodek zachował swoją starożytną nazwę, co wskazuje na fakt, iż w mieście pierwiastek antyczny zromanizowany nie uległ całkowitemu zanikowi, nawet po stuleciach migracji ludów i awarsko-słowiańskich wojen. Frankowie wraz ze swoją władzą szerzyli również chrześcijaństwo, tak też prawdopodobnie było w Sisaku.