Innokientij Pietrowicz Gierasimow (ros. Иннокентий Петрович Герасимов, ur. w Kostromie, zm. 30 marca 1985 w Moskwie) – radziecki geograf fizyczny, geomorfolog i gleboznawca.
Życiorys Urodził się w rodzinie prawnika i dziennikarza będącego deputowanym do Dumy Państwowej 3 i 4 kadencji z ramienia partii kadetów zmarłego w 1917. W 1922 ukończył szkołę w Permie. Studiował na Wydziale Geograficznym Piotrogrodzkiego Uniwersytetu Państwowego (od 1924: Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego), który ukończył w 1925. Po ukończeniu w 1930 aspirantury został pracownikiem naukowym Uniwersytetu Leningradzkiego, na którym był m.in. adiunktem, jednocześnie do 1930 prowadził wykłady z paleogeografii w Instytucie Górniczym. W 1936 obronił rozprawę doktorską, w 1939 przeniósł się do Moskwy, gdzie w 1943 wstąpił do Instytutu Geografii Akademii Nauk ZSRR, gdzie pełnił obowiązki kierownika działu geomorfologii, a później geografii gleb, od 1951 do końca życia kierował tym instytutem. Od 1945 należał do WKP(b). W 1946 został członkiem korespondentem, a w 1953 akademikiem Akademii Nauk ZSRR. Był wiceprzewodniczącym Towarzystwa Geograficznego ZSRR. Brał udział w naukowych ekspedycjach do Kazachstanu, Azji Środkowej, na Zachodnią Syberię, Ural, Daleki Wschód i do innych regionów.