W 1946 wyszła za mąż za Staszka Podhaniuka. Mieszkali m.in. w Wałbrzychu i Częstochowie. Po kilku latach rozwiedli się. Potem była żoną aktora z Częstochowy, Wyszyńskiego, którego nazwisko przyjęła. Mieli córkę Katarzynę. Mężowi nie powiedziała o swoim żydowskim pochodzeniu.
W 1953 została zatrudniona w inspekcji pracy. W 1959 przeniesiono ją do Gdańska. Pracowała jako inspektorka pracy m.in. w Społem oraz Stoczni Gdyńskiej.
Działała w Gminie Wyznaniowej Żydowskiej w Gdańsku i jako przewodnicząca gdańskiego oddziału Stowarzyszenia Żydów Kombatantów i Poszkodowanych w II Wojnie Światowej. Przewodniczyła oddziałowi Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce w Gdańsku. Była honorową członkinią Stowarzyszenia Dzieci Holocaustu oraz animatorką Klubu Seniora w synagodze w Gdańsku. Prowadziła spotkania dla młodzieży szkolnej i studenckiej na temat kultury żydowskiej. W 2017 podczas wiecu w Gdańsku wyraziła poparcie dla osób nieheteronormatywnych i innych mniejszości.
Jest pochowana na cmentarzu żydowskim w Warszawie.