Miriam Braude (ur. 6 lipca 1910 we Lwowie, zm. 22 marca 2012 w Hajfie) – żydowska architektka, jedna z pierwszych kobiet absolwentek (1933) Wydziału Architektury Technische Hochschule der Freien Stadt Danzig (dziś Politechnika Gdańska) w Wolnym Mieście Gdańsk.
Życiorys Przyszła na świat w rodzinie wykształconych i wpływowych Żydów z Galicji. Ojciec, Markus Braude (1869–1949), skończył studia filozoficzne i rabinackie w Berlinie. Od 1901 był rabinem w Stanisławowie, od 1909 w Łodzi. Był jednym z liderów syjonizmu na ziemiach polskich i organizatorem szkół hebrajsko-polskich w Łodzi. Jego żona Natalia Braude mieszkała we Lwowie u rodziców, Karola i Marii Buberów, właścicieli ziemskich. Tam urodziła się Miriam. Matka przeprowadziła się z córką do Łodzi. Miriam miała dwóch braci: Elję Salomona (ur. 1911) i Rafaela (ur. 1914). Miriam była siostrzenicą Martina Bubera.