Piotr Miłaszewski (ur. 15 czerwca 1866 we Lwowie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 15 czerwca 1866 we Lwowie.
Jesienią 1888 rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. Został wcielony do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 4, który wówczas stacjonował w Stanisławowie, a później w Jarosławiu, we Lwowie i Żółkwi. W 1894 został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 6, który wówczas stacjonował w Jarosławiu, a później został przeniesiony do Rzeszowa. W 1913 został komendantem kadry zapasowej pułku, która stacjonowała w Przemyślu. W szeregach tego oddziału wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach, a następnie walczył na frontach I wojny światowej. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie: kadeta ze starszeństwem z 1 września 1888, porucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1889, nadporucznika ze starszeństwem z 1 maja 1894, rotmistrza 2. klasy ze starszeństwem z 1 maja 1901, rotmistrza 1.