W listopadzie 1939 przyjechała do Gdańska, szukając brata Heinza. Mimo braku kwalifikacji pracowała przy żydowskiej Gminie Synagogalnej jako opiekunka osób starszych, a później pielęgniarka. W grudniu 1942 wyjechała z Gdańska i zaczęła ukrywać się w Chmielnie. Korzystała z pomocy dawnych sąsiadów Józefa i Klementyny Stenclów, których odwiedzali liczni letnicy i których część rodziny była nazistami. Stenclowie odwdzięczyli się Else, której rodzina przed wojną odstąpiła im dzierżawę Jeziora Rekowskiego, co istotnie wpłynęło na wzrost ich zamożności. Else ukryła się w domu Stenclów, całymi dniami nic nie robiąc, ewentualnie zabijając czas cerowaniem i szyciem, by nie został usłyszana przez letników czy robotników przebudowującyh dom. Od 1944 Else pod osłoną nocy sprzątała dom i robiła pranie, wspierając powiększoną rodzinę Stenclów. Musiała się ukrywać przez oddziałami SS, które w styczniu 1945 przeczesywały okolicę.
W dniu 25 marca 1945 po raz pierwszy od 3 lat wyszła na dwór. Zamieszkała nad Jeziorem Rekowskim, a później w Kartuzach. W 1947 wyjechała do Niemiec.