Monwid, Moniwid (ur. ok. 1313–1315, zm. 2 lutego 1348 nad Strawą) – książę kieranowski i słonimski, jeden z synów Giedymina, a także członek rodziny Giedyminowiczów.
Dawniej uchodził za najstarszego syna Giedymina, jednak w świetle nowszych badań uważa się, że Monwid był jego najmłodszym synem. Niekiedy jest identyfikowany z księciem grodzieńskim, Patrykiem Narymuntowiczem, jednak mniemanie to zostało odrzucone.
Zginął w Bitwie nad Strawą w 1348 roku.
Historia lewo|mały|301x301px|Jedna ze stron Kroniki Iwana Groźnego (XVI w.), na której znajdują się Jawnuta, Narymunt, Kiejstut, Koriat, Lubart i Monwid
Testament Giedymina W grudniu 1341 roku Giedymin zdążył przed śmiercią podzielić swoje państwo pomiędzy synów. Jewnuta otrzymał tron Wielkiego Księstwa w Wilnie. Kiejstut dostał Troki, Olgierd, będący już księciem witebskim, dostał Krewo. Narymunt zasiadł w Pińsku, a Koriat – jak świadczy – miał dostać Nowogródek, Wołkowysk i Mścibochów i rozciągające się do rzeki Słuczy. Wreszcie Lubart dziedziczył Wołyń po swoim teściu, nieznanym księciu włodzimierskim.