Pracowała w Przedsiębiorstwie Projektowo-Technologicznym „Promor”, dbając o kolorystykę budowanych w Stoczni Gdańskiej statków. Zajmowała się aranżacją stoczniowego zaplecza socjalnego. Stworzyła m.in. nieistniejącą już mozaikę ścienną w stołówce. Malowała, brała udział w wystawach indywidualnych (np. w 1966 w Salonie Sztuki Hotelu Bristol w Warszawie, w 1968 i 1970 w BWA w Gdyni). Jej prace pokazywano na wystawach zbiorowych (np. w 1968 w Dworze Artusa, w 1969 w Bielskiej Jesieni, w 1975 na wystawie Twórczość Kobiet Plastyczek w Muzeum Narodowym w Gdańsku). Nie zależało jej na sprzedaży obrazów. Rozdawała je przyjaciołom. Była popularna w środowisku artystycznym Trójmiasta i w grupie osób pochodzenia żydowskiego.
Należała do Związku Polskich Artystów Plastyków oraz Stowarzyszenia Żydów Kombatantów i Poszkodowanych w II Wojnie Światowej.
Została pochowana na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku.
Jej córką jest malarka, ilustratorka i scenografka Anna Molga. W 2018 w ramach Festiwalu Zbliżenia w Nowej Synagodze w Gdańsku zorganizowano wystawę prac matki i córki pt. Dwa pokolenia: Irena – Anna.
Przypisy