Podczas II wojny światowej pracował w Wydziale Wodociągów i Kanalizacji Zarządu Miasta Warszawy. Był członkiem Armii Krajowej (ps. Kapitan). W dniu 1 sierpnia 1944 miał przydział bojowy do Pułku Baszta, jednak nie dotarł na miejsce zbiórki i pozostał na Mokotowie. Tym sposobem nie brał udziału w filmowaniu walk powstańczych. W ostatniej fazie powstania jako szef oddziału saperów służył przy wejściu do kanałów. Utonął w nich pod Agrykolą podczas próby przedostania się do Śródmieścia.
Rodzina W powstaniu zginęło również dwoje dzieci Gustawa Kryńskiego. Córka Irena ps. Irena, Busia, Basia (ur. 1924) została rozstrzelana w dniu 21 września 1944 roku przy ul. Solec 41 po zajęciu przez Niemców Czerniakowa. Syn Jerzy ps. Jerzy (ur. 1929) został ciężko ranny 27 września 1944 roku i trafił do powstańczego szpitala przy ul. Dolnej, gdzie został najprawdopodobniej również rozstrzelany.
Filmografia Kule, które nie trafiają (1923) – zdjęcia Czerwony błazen (1926) – zdjęcia Niewolnicy życia. Za grzechy ojców (1928) – zdjęcia Z ramion w ramiona (1929) – zdjęcia
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polegli w powstaniu warszawskim Kategoria:Polscy filmowcy Kategoria:Polscy operatorzy filmowi Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej