Ludwika Bachul (ur. 15 stycznia 1898, zm. 24 stycznia 1970) – polska Sprawiedliwa wśród Narodów Świata.
Życiorys Ludwika Bachul mieszkała we wsi Osielec lub Bystra koło Makowa Podhalańskiego, w powiecie krakowskim. Jej małżonkiem był Stanisław Bachul, z którym miała siedmioro dzieci: Janinę (ur. 1917), Romana (ur. 1918), Władysława (ur. 1922), Jana (ur. 1928), Mieczysława (ur. 1929), Marię (ur. 1920) i Annę (ur. 1924). W prowadzonym przez Bachulów gospodarstwie mieszkała również Antonina Siwiec domo Kowalska, matka Ludwiki. Bachulowie udzielili bezpiecznego schronienia wywiezionej z krakowskiego getta dwuipółletniej Sarze Glaser, córce znajomej rodziny, Miriam Glaser. Dziecko pozostało pod opieką Stanisława, jego żony Ludwiki i dwóch młodszych sióstr Ludwiki, Anny i Marii. Oficjalnie Sara Glaser była przedstawiana jako nieślubne dziecko Ludwiki. Dziecko stało się pełnoprawnym członkiem rodziny, wnuczką Stanisława i Ludwiki. Zostało nauczone katolickich modlitw i regularnie uczęszczało do kościoła, aby uniknąć represji. Sara pozostała pod opieką Bachul niemal do końca okupacji niemieckiej, kiedy to matka Miriam odebrała je po wyjściu z obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu.