Zdobył 31,2% głosów wśród wyborców w przedziale wiekowym 18–25 lat, wśród byłych członków Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej cieszył się poparciem wyższym niż Włodzimierz Cimoszewicz, a jego elektorat był antyklerykalny i skupiał się w małych lub średnich miejscowościach. mały|Stanisław Tymiński (2007) W trakcie kampanii wyborczej UOP i Krzysztof Kozłowski (ówczesny minister spraw wewnętrznych w rządzie Tadeusza Mazowieckiego) oskarżyli go o niewyjaśnione pobyty w Libii (wiązanej wówczas z terroryzmem) i w Kolumbii (gdzie silne były wpływy handlarzy narkotyków) – oskarżenia okazały się fałszywe. Telewizja Polska tuż przed końcem kampanii wyborczej podała, że Stanisław Tymiński głodzi swoje dzieci i stosuje przemoc wobec żony – po wyborach telewizja przegrała prawomocnie proces o pomówienie. „Gazeta Wyborcza” opublikowała opinię psychologa Andrzeja Samsona, że jest on chory psychicznie.
Posługiwał się „czarną teczką”, w której miał, według swoich oświadczeń, kompromitujące Lecha Wałęsę dokumenty, które jednak nie zostały ujawnione. W toku kampanii posługiwał się ogólnikowymi, naiwnymi i wewnętrznie sprzecznymi deklaracjami, m.in.