Kariera w boksie zawodowym Przeszedł na zawodowstwo w 1972. Walczył w wadze średniej. W 1975 zdobył wakujący tytuł zawodowego mistrza Wielkiej Brytanii w tej kategorii po pokonaniu Kevina Finnegana. Obronił ten pas wygrywając z olimpijczykiem z 1972 Billem Knightem i ponownie z Finneganem w 1976. W grudniu tego roku pokonał mistrza olimpijskiego z 1972 w wadze lekkopółśredniej Raya Sealesa.
4 lutego 1977 w Mediolanie zdobył tytuł mistrza Europy (EBU) w tej kategorii nokautując Germano Valsecchiego. Przegrał w tym roku z mistrzem olimpijskim z 1968 w wadze lekkiej Ronnie Harrisem i wygrał z byłym zawodowym mistrzem świata Emile’em Griffithem, a 21 września stracił tytuł mistrza Europy po przegranej przez techniczny nokaut w 8. rundzie z Gratienem Tonną. W listopadzie odzyskał tytuł mistrza Wielkiej Brytanii wygrywając po raz trzeci z Kevinem Finneganem.
19 lipca 1978 w Bellaria zmierzył się w walce o wakujący tytuł mistrza Europy EBU z Angelo Jacopuccim. Zwyciężył przez nokaut w 12. rundzie. Jacopucci zmarł wskutek obrażeń odniesionych w tej walce trzy dni później.