W 1929 roku w uznaniu zasług w pracy na rzecz Towarzystwa otrzymał tytuł Bene meritus.
Po ukończeniu studiów pracował w Urzędzie Wojewódzkim w Krakowie, a od 1936 roku w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej w Warszawie. Po wybuchu II wojny światowej opuścił Warszawę udają się na wschód, ale wrócił po dwóch miesiącach. Działał w konspiracji. Aresztowany przez gestapo 11 kwietnia 1940 roku po pobycie na Pawiaku wywieziony został do obozu koncentracyjnego Mauthausen-Gusen. Rozstrzelany 21 listopada 1940 roku.
W 6 rocznicę śmierci w 1946 roku zostało odprawione w kościele św. Anny nabożeństwo w jego intencji. Według informacji podanych przez żonę dokument potwierdzający śmierć Stefana Smolca otrzymała ona dopiero w 1978 roku z Genewy.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka) Kategoria:Ofiary KL Mauthausen-Gusen Kategoria:Członkowie Bratniej Pomocy