Julian Teodor Klemczyński (ur. w 1807 lub 1810, zm. 1854 w Paryżudane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego) – polski kompozytor i pedagog, który większość swojej kariery spędził we Francji, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Biografia Urodził się w 1807 lub 1810 roku na Starym Mieście w Kaliszu. Jego ojciec był muzykiem. W 1825 ukończył gimnazjum (dziś Liceum im. Adama Asnyka) i rozpoczął studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytecie Warszawskim. W tym samym roku został aresztowany przez policję i osadzony w areszcie; został wydalony z uniwersytetu w 1827. W 1831 brał udział w powstaniu listopadowym – należał do 6 Pułku Piechoty gen. Macieja Rybińskiego i został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Virtuti Militari.
W 1831 Klemczyński wyemigrował do Francji, osiedlając się najpierw w Meaux, a w 1833 r. w Paryżu. W latach 1832–1837 należał do Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. Utrzymywał się z udzielania lekcji i publikowania swoich kompozycji. Specjalizował się w pisaniu muzyki salonowej, często fantazji opartych na motywach operowych, pisanych na fortepian solo lub fortepian ze skrzypcami.