Lepszą metodą jest pobudzanie napięciem którego chwilowa wartość jest określona przez odwrotną transformatę Fouriera zwana SWIFT (j. ang. stored waveform inverse Fourier transform). Chodzi o odwrócenie procesu i rozpoczęcia od określenia żądanego profilu wzbudzenia w dziedzinie masy, przekształcenie go na widmo wzbudzenia w dziedzinie częstotliwości, wykonywania odwrotnej transformaty Fouriera, w celu otrzymania żądanej charakterystyki wzbudzenia drgań w dziedzinie czasu (zależność napięcia pobudzającego od czasu). W ten sposób można stworzyć w widmie masowym okna, w których jony są wzbudzane, a w innych oknach tak silnie wzbudzone, że zostaną wyrzucone z analizatora, zapewniając w ten sposób pełną masową selektywność w szerokim pasmie lub zwiększenia zakresu dynamicznego za pomocą selektywnego wyrzucania jonów, które nie interesują badaczy a poprzez swą obfitość zaburzają analizę innych jonów. W SWIFT osiąga się najbardziej płaską i najbardziej selektywną charakterystykę wzbudzenia.