W 1919 został wybrany do Rady Miejskiej w Łodzi. Jako radny odpowiadał za gospodarkę komunalną. Od 1920 należał do Rady Nadzorczej Gazowni Miejskiej, a od 1921 do komisji odpowiadającej za zaprowadzenie kanalizacji i wodociągów w Łodzi. Od stycznia do maja 1923 pełnił funkcję wiceprezydenta miasta Łodzi. Odpowiadał za Główną Kasę Miejską, Oddział Obrachunkowy oraz Biuro Ksiąg Ludności Stałej. W Radzie Miejskiej działał do 1937.
W lutym 1940 Niemcy zlikwidowali jego aptekę, w związku z czym Pogonowski uciekł do Tarnowskiej Woli, gdzie prowadził potajemnie aptekę w swoim dworku. Po zakończeniu wojny powrócił do Łodzi, gdzie ponownie prowadził aptekę przy ul. Głównej.
Życie prywatne Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Jego rodzicami byli Józef Pogonowski oraz Zofia z d. Tarkowska. Z żoną, Eugenią z d. Gadzinowską, miał czworo dzieci: Józefa Leszka Pogonowskiego, Krystynę Kulińską, Annę Pogonowską, Barbarę Śniadecką.
Zmarł 15 maja 1949 w Łodzi. Został pochowany na Starym Cmentarzu.