Ruth Lieblich (ur. 6 grudnia 1926 w Andrychowie, zm. po sierpniu 1943 w Auschwitz-Birkenau) – polska pisarka, poetka żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Urodziła się w bogatej rodzinie żydowskiej. Jej rodzice, Zina i Emmaluel Lieblich, trudnili się hotelarstwem i gastronomią. Rodzina zamieszkiwała we własnej kamienicy przy ul. Krakowskiej w Andrychowie. Ukończeniu szkoły powszechnej przeszkodził wybuch II wojny światowej. Naukę kontynuowała na organizowanych przez młodzież nielegalnych kółkach samoedukacyjnych. Uczestniczyła również w prywatnych lekcjach u Mai Weisberg (inne wersje zapisu tego nazwiska: Weksberg, Wexberg). Ruth dużo czytała, z czasem pojawia się u niej potrzeba pisania. W pozostawionym dzienniku pojawiają się tytuły niezachowanych utworów: Leśniczówka, Szczęście, Więdnący kwiat, Wielki Żyd – Teodor Herzl, Rola kobiety oraz wiersze.
Rodzina Lieblich została przesiedlona ze swojego domu do utworzonego przez Niemców w 1941 roku getta w Andrychowie. Od tego momentu diametralnie zmieniły się warunki życia rodziny. Ruth, oprócz braku możliwości dalszego kształcenia i pogarszających się warunków bytowych, zmuszona była do ciężkiej pracy przy regulowaniu rzeki czy wyrębie drzew.