Również na gruncie mormońskiej teologii zauważa się inherentną problematyczność wymowy nazw i imion przynależnych do tej mormońskiej świętej księgi. Ma to wynikać z tego, że żadne z nich nie zostało przekazane Josephowi Smithowi ustnie, z wyjątkiem może imienia Moroniego, który wszak przedstawił się Smithowi w wizji. Z doktrynalnego punktu widzenia sposób, w jaki bohaterowie Księgi Mormona wypowiadali te słowa, pozostał nieznany pierwszemu mormońskiemu przywódcy.
Pisownia tego imienia była przyczynkiem do dyskusji, budzi też pewne kontrowersje. W pierwszej jego wzmiance na kartach Księgi Etera, w jej części genealogicznej, można się zetknąć z formą „Sziblon”. Później wszakże występuje już jedynie zapis „Sziblom”. Na gruncie mormońskiej teologii zastanawiano się, czy jest wynik starożytnej pomyłki typograficznej, dokonanej przez skrybę piszącego na płytach, czy też może mowa tutaj zwyczajnie o jednym z dopuszczalnych wariantów tego jeredyckiego słowa. Kwestii tej nie da się obecnie rozstrzygnąć w ramach mormońskiej doktryny.