Po jego śmierci Ciri, wraz ze swoją wierną klaczą Kelpie, ucieka przy pomocy jednorożca, którego uratowała niegdyś na pustyni Korath. Okazuje się, że Ciri również posiada potężną moc, która pozwala jej podróżować przez czasy i światy. Rozpaczliwie stara się trafić do swojego czasu i świata ścigana przez okrutnych Czerwonych Jeźdźców – elfich wojowników. W końcu dzięki czarodziejce z przyszłości, Nimue, trafia do swojego świata. Wprost do zamku Stygga, gdzie Vilgefortz więzi Yennefer. W tym samym czasie do kryjówki czarownika przybywa z odsieczą Geralt wraz z Milvą, Regisem, Cahirem i Angouleme. W zamczysku znajduje się również Bonhart. Ciri walczy z nim i pokonuje go. W tym samym czasie Geralt i Yennefer walczą z Vilgefortzem i również udaje im się go pokonać, jednak reszta towarzyszy Geralta ginie. Wiedźmin, czarodziejka i Ciri są znowu razem. Tymczasem na zamku Stygga pojawia się imperator Nilfgaardu, cesarz Emhyr var Emreis. W rozmowie z cesarzem, Geralt odkrywa prawdziwą tożsamość imperatora. Okazuje się, że to Duny, ojciec Ciri. Chce on zabrać swoje dziecko do Nilfgaardu i spłodzić z nią dziecko. Jednakże dziewczyna nigdy nie ma poznać prawdy o swoim pokrewieństwie z cesarzem. Po rozmowie z Geraltem cesarz zrozumiał, że nie jest w stanie spłodzić dziecka z własną córką.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ciri · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.