Z uwagi na ochronę przyrody wejście na szczyt nie jest zalecane.

Stoki W obrębie szczytu można wyróżnić trzy następujące zasadnicze stoki: południowo-zachodni południowy o nazwie Bučina południowo-wschodni Występują tu wszystkie typy lasu: bór świerkowy, las mieszany oraz las liściasty, przy czym zdecydowanie dominuje bór świerkowy. Na wszystkich stokach występują – poza borem świerkowym – obszary pokryte lasem mieszanym, a na stoku południowo-wschodnim i południowo-zachodnim, wraz z obniżaniem wysokości, pojawiają się również obszary pokryte lasem liściastym. Stoki charakteryzują się znaczną zmiennością wysokości zalesienia, z występującymi przerzedzeniami, ogołoceniami, przecinkami oraz polanami. Na stokach brak jest pojedynczych, większych skalisk oraz grup skalnych. U podnóża stoku południowo-wschodniego, w pobliżu chaty o nazwie U Huberta znajdują się pozostałości istniejącego niegdyś mielerza o nazwie (), który służył do wytwarzania węgla drzewnego w procesie suchej destylacji.