mały|Przednia część żywotka składa się z dwóch przedniczek. Zbiory prywatne, XIX w. (wzór 1) Żywotek – zdobiony stanik, przyszyty do szerokiej, marszczonej spódnicy, stanowiący górną część stroju cieszyńskiego. Bogaty haft wykonywany na żywotkach i naszyte na nim ozdoby srebrne, a niekiedy nawet pozłacane, są elementem wyróżniającym strój cieszyński.

Już pod koniec XVIII w. cieszyńskie mieszczanki nosiły stroje zdobione żywotkami. Tradycyjny ubiór na Śląsku Cieszyńskim był ważnym wyznacznikiem tożsamości regionalnej i dotyczy obecnie zarówno polskiej, jak i czeskiej części tego regionu. mały|Oplecek część tylna żywotka, krój krótki XIX w. (wzór 1)

Krój Żywotek wykonany jest z aksamitu, najczęściej w czarnym kolorze, także bordowym, granatowym, ciemnej zieleni i brązie. Cały żywotek jest usztywniony tekturą i podszyty płócienną lub lnianą podszewką. Żywotek uszyty jest z pięciu części. Tylna część żywotka, zwana jest opleckiem ze szczytkiem (trójkątne wycięcie pośrodku). Do oplecka przyszyte są przednie części – dwie przedniczeki, połączonych z góry z opleckiem ramiączkami.

Krój żywotka ulegał zmianom. Najstarsze, z pierwszej połowy XIX wieku miały 7 cm wysokości, współczesne dochodzą do 20–25 cm.