W 1616 zaczął własną praktykę lekarską w Wilnie, a dwa lata później został osobistym lekarzem hetmana polnego litewskiego Krzysztofa Radziwiłła. W latach 1635–1648 pracował jako medyk dla króla Władysława IV Wazy, piastował też funkcję sekretarza królewskiego, a od 1636 dworzanina skarbowego litewskiego. W 1635 uzyskał urząd burmistrza Wilna. W międzyczasie powierzano mu misje dyplomatyczne mniejszej wagi. Był także działaczem luterańskim, od 1652 pełnił rolę seniora zboru w Wilnie.
Z małżeństwa z Elżbietą, pochodzącej z mieszczańskiej wileńskiej rodziny Isfeld miał jedenaścioro dzieci, z których przeżyło go trzech synów.
Jest autorem pamiętnika pt. Skarbnica pamięci... (wydanego przez Ossolineum we Wrocławiu, po raz pierwszy w 1968, wznowionego w 2006), będącego zbiorem wspomnień z okresu 1593-1644 oraz bieżącą kroniką wydarzeń do roku 1660.
Publikacje Maciej Vorbek-Lettow, Skarbnica pamięci..., oprac. Ewa Galos i Franciszek Mincer, red. nauk. Władysław Czapliński, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1968 Maciej Vorbek-Lettow, Skarbnica pamięci..., oprac. Ewa Galos i Franciszek Mincer, red. nauk. Władysław Czapliński, Wrocław-Warszawa: Zakład Narodowy im. Ossolińskich we współpr.