Piotr z Gubbio – włoski augustianin. Błogosławiony Kościoła katolickiego.
Biografia Piotr z Gubbio pochodził ze szlacheckiego rodu Ghigenzi. Urodził się w pierwszej połowie XIII wieku. Studiował prawo najpierw we Włoszech, a następnie w Paryżu. W Paryżu pracował jako adwokatJoan Carroll Cruz Niezniszczalni: Historie świętych, których ciała nie uległy zepsuciu, wyd. Esprit, 2014. s. 113.. Mniej więcej w wieku czterdziestu lat dołączył do augustianów ze swojego rodzinnego miasta, którzy przybyli do Gubbio z pustelni Brettino (Fano). We wspólnocie odznaczał się żywą religijnością, a jego umiejętności administracyjne spotkały się z uznaniem władz zakonnych. Wkrótce został przeniesiony do Rzymu, gdzie miał siedzibę zarząd zgromadzenia. Tam awansował na wikariusza generalnego. Jako wikariusz został wysłany przez przeora generalnego do klasztorów Francji. W odwiedzanych klasztorach pozostawił głębokie wrażenie swoją gorliwością i świętością życia.
Anonimowy Florentczyk, pisarz z XV wieku, opisuje go jako „człowieka wielkiej cierpliwości i modlitwy, który zakończył swoje życie w pokoju Bożym i jest znany z wielu cudów”
Zmarł gdzieś między 1306 a 1322 rokiem w opinii świętości. Pochowany został w klasztorze św. Augustyna w Gubbio.