Ludwig Babenstuber (ur. 1660 w Deining – zm. 5 kwietnia 1726 w klasztorze benedyktyńskim w Ettal) – niemiecki filozof i teolog, wicekanclerz uniwersytetu w Salzburgu.
Życie Po ukończeniu nauki podstawowej wstąpił do nowicjatu zakonu św. Benedykta w Ettal (1681). W 1682 złożył śluby, po których poświęcił się przede wszystkim nauczaniu. Gdy rozpoczynał swoje studia nie wydawał się rokować wielkich nadziei, ale przez ciężką pracę szybko nadrobił ogromne braki w wiedzy, tak że wkrótce zaczął być uważany za jednego z najbardziej uczonych ludzi swojej epoki: vir comsummatae in omni genere dictrinae et probitatis, jak opisuje go Dom Egger w Idea ordinis Hierarchico-Benedictini i historii uniwersytetu salzburskiego. Aż do 1690 Babenstuber był kierownikiem scholastykatu swojego zakonu w Salzburgu, uczył filozofii od 1690 do 1693, a następnie wywędrował do Schlehdoft by tam uczyć teologii w klasztorze kanoników regularnych.
Po powrocie do Salzburga w 1695 r. objął profesurę teologii moralnej, teologii dogmatycznej i egzegezy w sławnym benedyktyńskim uniwersytecie tego miasta. Pozostawał w Salzburgu przez 25 lat, w ciągu tego okresu przez trzy lata pełniąc funkcję wicerektora, a przez sześć lat wicekanclerza.