Przekładał na jidysz utwory Jeana Cocteau, Jana Kasprowicza, Rainera Marii Rilkego, Paula Valéry’ego, François Villona, Stefana Zweiga.
Jesienią 1939 uciekł z Łodzi wraz z Chaimem Lejbem Fuksem przed wojskami niemieckimi. Dostał się do Wilna, gdzie mieszkał przy ul. Zamkowej. Tam napisał Farcejchenungen fun jor 1939 (Szkice z 1939), literacki reportaż będący spisem wspomnień autora, wydany w almanachu Unterwegns (jid., W drodze) w 1940 roku i napisany we współpracy z Noachem Pryłuckim i Jechielem Jeszają Trunkiem. Według pisarza Szmerke Kaczergińskiego Rabon zginął przez rozstrzelanie w Ponarach w 1941, lecz jego losy nie są znaneM. Naimska, R. Żebrowski, Rabon (Rubin) Izrael, [w:] Polski Słownik Judaistyczny, oprac. Z. Borzymińska, R. Żebrowski, t. 2, Warszawa 2003, s. 392–393.Rabon Izrael, [w:] A. Kempa, M. Szukalak, Żydzi dawnej Łodzi. Słownik biograficzny, t. 2, Łódź 2002, s. 95..
Publikacje Untern plojt fun der welt (Pod płotem świata; 1928), Groer friling (Szara wiosna; 1933), Balut: roman fun a forsztot (Bałuty; 1934) – stanowi opowieść o życiu biedoty z Bałut, Lider (Wiersze; 1937), Farcejchenungen fun jor 1939 (Szkice z 1939 r.; 1940) – obejmuje relację z początku II wojny światowej w Łodzi, Di gas (1928; wyd. pol.