Warszawska Piekarnia Mechaniczna − zabytkowy zespół dawnej piekarni znajdujący się przy ul. Stolarskiej 2/4 w Warszawie.
Opis Ceglany budynek piekarni z dwoma kominami oraz przylegająca do niego dwupiętrowa oficyna mieszkalna powstały w 1900 lub 1908 (ostatnia cyfra w dacie budowy umieszczona na bocznej ścianie oficyny zachowała się w stanie szczątkowym) między ulicami Stolarską, Letnią i Szwedzką. Jednokondygnacyjny budynek piekarni został wzniesiony na planie zbliżonym do litery „U“, z niewielkim dziedzińcem. Jego elewacje miały typową dla architektury przemysłowej tamtego okresu bardzo skromną dekorację w cegle (m.in. lizeny i ozdobne gzymsy). Oficyna również uzyskała skromny detal architektoniczny elewacji z dekoracyjnymi balustradami balkonowymi.
Do lat 20. XX w. dochodziło do częstych zmian właścicieli nieruchomości. W 1925 budynek piekarni i oficyna stały się własnością Marcelego i Marii Wiechowiczów oraz Stanisława i Zofii Morawskich. Nowi właściciele byli mistrzami piekarskimi związanymi ze stołecznym Cechem Piekarzy, angażowali się także w działalność społeczną. W wyborach w 1930 Marceli Wiechowicz został wybrany do Senatu III kadencji (1930−1935). Przedsiębiorstwo prowadziło działalność pod firmą III Warszawska Piekarnia Mechaniczna'.