Zazwyczaj była to sala z czterema, sześcioma lub ośmioma filarami oraz kilkoma bocznymi pomieszczeniami, stanowiącymi „magazyny” wyposażenia króla w podróży po Zaświatach. W centralnym miejscu sali znajdował się królewski sarkofag wykonany zazwyczaj z: alabastru, kwarcytu, granitu lub rzadziej – bazaltu. Ściany całego grobowca, a w szczególności komory grobowej, pokryte były reliefami i wspaniałymi malowidłami, a także tekstami z Królewskich Ksiąg Grobowych: Księgi Amduat, Księgi Bram, Dnia i Nocy, Jaskiń, Ziemi... Sam, pełny tytuł Księgi Amduat przedstawia powody umieszczania świętych tekstów w królewskich grobowcach: ...”Pisma ukrytej komnaty, siedziby dusz, bogów, cieni, i ich akcji... Dla poznania dusz Duat, dla ich aktów, dla poznania aktów wychwalania boskiej światłości, dla poznania tajemnych mocy, dla poznania zawartości godzin i ich bogów. By wiedzieć to, co On im mówi, by znać bramy i drogi, jakimi podąża Wielki Bóg, by znać bieg godzin...”. Malowidła przedstawiają króla przed obliczem Ozyrysa – Króla Zaświatów, Wielkiego Sędziego Zmarłych, ukazują „podróż ku kresowi nocy”, ceremonie mumifikacji oraz ceremonie „Otwarcia Ust”, wszędzie widnieją wizerunki bogini Nieba Nut w towarzystwie boga Ziemi Geb i niekiedy boga Powietrza Szu. Najwspanialszą, chyba spośród wszystkich, komorę grobową, wykonano dla faraona Seti I.