W niektórych pomieszczeniach były na ścianach zawieszone kolorowe tapety, które przestawały spełniać już nie tylko rolę ochrony przed chłodem, ale większą rolę zaczęła odgrywać ich funkcja plastyczna, dekoracyjna i reprezentacyjna. Pomieszczenia reprezentacyjne ogrzewały piece kaflowe, które można było obsługiwać z korytarzy lub znajdującej się obok komory, by służba nie przeszkadzała towarzystwu.

Uzdrowisko Przy poszukiwaniach węgla Jerzy Beess natknął się na strumień słonej wody w pobliskim Darkowie, która okazała się lecznicza. Dlatego zezwolił swojemu osobistemu lekarzowi Dr. med. Antoniemu Fiedlerowi z Frysztatu, by w 1864 roku przy pomocy solanki podjął leczenia pierwszych darkowskich pacjentów. Następnie w 1866 roku udzielił śląski krajowy rząd w Opawie baronowi Jerzemu urzędowe zezwolenie na otwarcie uzdrowiska o nazwie Miejscowość Uzdrowiskowa Raj. Zainteresowanie leczeniem solanką rosło, a w 1867 roku został otwarty pierwszy sezon kuracyjny.