się za porażkę Wemhönerowi wygrywając z niem na punkty.
28 września 1962 w Rzymie zdobył wakujący tytuł mistrza Europy (EBU) w kategorii półciężkiej po pokonaniu Chica Calderwooda. Następnie stoczył dwie remisowe walki towarzyskie z Bobo Olsonem i Wayne’em Betheą. 23 maja 1963 w Rzymie obronił tytuł mistrza Europy wygrywając z byłym posiadaczem tego pasa Erichem Schöppnerem (była jedyna porażka Schöppnera na zawodowym ringu). Stracił tytuł 4 kwietnia 1964 w Dortmundzie, gdy pokonał go Gustav Scholz. Odzyskał wakujący pas mistrza Europy w wadze półciężkiej 8 lipca 1965 w Rzymie wygrywając z Klausem Peterem Gumpertem, jednak już w następnej walce go stracił po porażce z Piero Del Papą 11 marca 1966. W tym samym roku zremisował z Jürgenem Blinem, a pojedynek z Giulio Saraudim uznano za nieodbyty. W 1969 stoczył trzy walki z Wilhelmem von Homburgiem (dwie przegrane i jedną wygraną) i przegrał z Blinem. Ostatnią walkę w swojej karierze przegrał 23 października 1970 z Dominico Adinolfim.
Przypisy
Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1956 Kategoria:Włoscy bokserzy Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Melbourne 1956) Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi półciężkiej Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 2011