Był też później członkiem redakcji „Nowin Literackich” i współpracownikiem „Tygodnika Kulturalnego”. Oprócz fotografii i grafiki zajmował się również malarstwem, poezją i publicystyką kulturalną. Należał do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Sekcji Grafiki ZPAP, Komisji Kultury ZBoWiD oraz Komisji Kultury Dzielnicowej Rady Narodowej Warszawa-Śródmieście. Nigdy nie wstąpił do PZPR, uniknął represji z powodu swojej wojennej działalności konspiracyjnej. Za swoją twórczość otrzymał nagrodę ministra kultury i sztuki (1968), a swe prace wystawił na dwóch indywidualnych wystawach: w Galerii MDM (1964) i w Domu Artysty Plastyka (1970). Oprócz tego uczestniczył w innych wystawach krajowych i zagranicznych:
I Salon Warszawskiego ZPAP (1947) Wystawa grupy „Warszawa” (1948) I-VIII Wystawy Okręgowe Warszawskiego ZPAP I Ogólnopolska Wystawa Grafiki Artystycznej i Rysunku w XV-lecie PRL (1961) V i VI Ogólnopolska Wystawa Plastyki w Radomiu (1966, 1967) I i II Festiwal Sztuk Pięknych (1966, 1968)
Większość twórczości fotograficznej Stefana Rassalskiego przypada na lata 1945–1953, później fotografował tylko okazjonalnie, poświęcając się innym dziedzinom twórczości, takim jak grafika czy malarstwo. Stefan Rassalski zmarł po długiej chorobie 17 listopada 1972 r. w Warszawie.