Opistosoma może być wyposażona w małe i podzielone siteczko przędne lub być go pozbawiona. Stożeczek jest mały, porośnięty szczecinkami, u gatunków pozbawionych siteczka zwykle zaopatrzony we wcięcie na tylnym brzegu. Genitalia samicy cechuje mała płytka płciowa i zbiornikowata część wewnętrzna z krótkimi przewodami.
Nogogłaszczki samca mają wydatny wyrostek retrolateralny goleni, kolcokształtną lub haczykowatą apofyzę medialną, kolcokształtny i równomiernie zakrzywiony embolus oraz przejrzysty, T-kształtny konduktor.
Ekologia i występowanie Wszystkie gatunki są endemitami Nowej Zelandii. Zamieszkują lasy, gdzie bytują w warstwie ściółki. Przypuszczalnie sięgają też do piętra subalpejskiego. Nie stwierdzono budowania przez nie sieci łownych.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1973 roku przez Raymonda Roberta Forstera i Cecila Louisa Wiltona w czwartej części monografii poświęconej pająkom Nowej Zelandii. Autorzy wyznaczyli jego gatunkiem typowym opisanego w tej samej publikacji Mahura turris. Forster i Wilton uważali, że rodzaj ten tworzy w obrębie lejkowcowatych kompleks pokrewnych rodzajów wraz z Orepukia, jednak ten drugi przeniesiony został do rodziny Cycloctenidae na podstawie molekularnej analizy filogenetycznej w 2017 roku przez Warda C.