Trakt został jeszcze odnowiony i przejęty do celów operacyjnych przez siły amerykańskie podczas II wojny światowej (790. Kompania Transportu Kolejowego US Army). Amerykanie używali go do transportu amunicji i materiałów wybuchowych do magazynów, które założyli w dolinach Katiramona i Nondoué. Wkrótce po ustaniu walk i wyjeździe amerykańskich żołnierzy linia została ostatecznie zamknięta. Tabor i infrastrukturę zezłomowano. Pozostawiono jedną lokomotywę i trzy wagony, zakupione na potrzeby restauracji Le Petit Train w Baie des Citrons, jednak interes ten zakończył się niepowodzeniem.
Charakterystyka techniczna Według opisów rozstaw szyn linii wynosił 914 mm (3 stopy), ale możliwe jest, że pierwotnie był to rozstaw metrowy, zmieniony później przez Amerykanów. Była to jedyna kolej publiczna na wyspie (koleje górnicze miały charakter czysto przemysłowy). Pociąg pokonywał trasę w półtorej godziny, z dziesięcioma przystankami, w tym tylko jednym obligatoryjnym (pozostałe „na żądanie”).
Pozostałości Pozostałości infrastruktury istnieją w Païta, w tym jest tam eksponowana lokomotywa będąca w złym stanie technicznym.
Fotogaleria
Przypisy
Kategoria:Transport kolejowy we Francji Kategoria:Transport w Nowej Kaledonii Kategoria:Linie kolejowe we Francji Kategoria:Historia Nowej Kaledonii Kategoria:Numea