Ekologia i występowanie Wszystkie gatunki są endemitami Nowej Zelandii. Zasiedlają lasy i suche formacje krzewiaste w piętrze alpejskim. Bytują na niskich krzewach. Polują głównie aktywnie, ale niektóre gatunki potrafią konstruować małe sieci łowne.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1973 roku przez Raymonda Roberta Forstera i Cecila Louisa Wiltona w czwartej części monografii poświęconej pająkom Nowej Zelandii. Autorzy wyznaczyli jego gatunkiem typowym Habronestes celeripes.
Do rodzaju tego należy 7 opisanych gatunków: Tararua celeripes (Urquhart, 1891) Tararua clara Forster & Wilton, 1973 Tararua diversa Forster & Wilton, 1973 Tararua foordi Forster & Wilton, 1973 Tararua puna Forster & Wilton, 1973 Tararua ratuma Forster & Wilton, 1973 Tararua versuta Forster & Wilton, 1973
Przypisy
Kategoria:Lejkowcowate