Opistosoma (odwłok) wyposażona jest w szerokie, zwykle trzykrotnie szersze niż długie siteczko przędne o podzielonym pólku przędnym. Grzebienie przędne składają się z 5 lub 6 włosków. Genitalia samicy cechuje niezmodyfikowany zbiornik nasienny.
Nogogłaszczki samca mają dobrze rozwiniętą, palcowatą apofyzę medialną, silny i lekko zakrzywiony embolus oraz przezroczysty, błoniasty konduktor.
Ekologia i występowanie Wszystkie gatunki są endemitami Nowej Zelandii. Zamieszkują lasy, gdzie bytują w warstwie ściółki wśród mchów i szczątków roślinnych. Przypuszczalnie budują sieci łowne.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1973 roku przez Raymonda Roberta Forstera i Cecila Louisa Wiltona w czwartej części monografii poświęconej pająkom Nowej Zelandii. Autorzy wyznaczyli jego gatunkiem typowym opisanego w tej samej publikacji Huka pallida.
Do rodzaju tego należy 5 opisanych gatunków: Huka alba Forster et Wilton, 1973 Huka lobata Forster et Wilton, 1973 Huka minima Forster et Wilton, 1973 Huka minuta Forster et Wilton, 1973 Huka pallida Forster et Wilton, 1973
Przypisy
Kategoria:Lejkowcowate