w całej Wielkiej Brytanii dochodziło do masowej utraty miejsc pracy, a Bradford nie było wyjątkiem – GEC i International Harvester zamykały zakłady w mieście. W tej sytuacji wyłonił się szczególnie silny i aktywny Claimants Union, który prowadził energiczną kampanię na rzecz poprawy sytuacji osób bezrobotnych i nisko opłacanych w Bradford. W 1981 rządowe dochodzenie w sprawie oszustw dotyczących zasiłków wykazało, że 1 na 12 wnioskodawców aktywnie „oszukiwał państwo”. Kolektyw przyjął tę statystykę jako swoją nazwę.
Od samego początku 1 in 12 Club utożsamia się z anarchistycznymi zasadami samorządności, wzajemnej pomocy i współpracy. W związku z tym logo kolektywu zawsze było umieszczane na czerwono-czarnej fladze, historycznych kolorach międzynarodowego ruchu anarchistycznego.
Jeden z członków powiedział w 2003: „Chodzi o to, by mieć przestrzeń społeczną, która jest dostępna dla ludzi z klasy robotniczej. Chcemy również przestrzeni, przestrzeni dziennikarskiej, jeśli chcesz, gdzie możemy przedstawić nasze pomysły. Chodzi o odzyskanie tego, co jest nasze. Nie mamy prawa do odzyskania Filipin, mamy prawo do odzyskania Bradford, bo jest nasze. To zawsze było naprawdę silne uczucie, że Bradford jest nasze – nic więcej.