W grudniu 1922 doszło do połączenia „Jutrzenki” i „Naszej Młodzieży”, a nowy miesięcznik nosił nazwę „Nasze Pisemko” i ukazywał się nieprzerwanie aż do października 1939.

Po wkroczeniu wojsk polskich w 1939 na Zaolzie, zaprzestano wydawania „Naszego Pisemka”.

Po II wojnie światowej polskie szkolnictwo na Śląsku Cieszyńskim borykało się z całkowitym brakiem podręczników szkolnych. Wtedy doszło do odnowienia prasy dziecięcej na Zaolziu. Powstały dwa pisemka: „Nasza Szkoła” (kontynuatorka „Jutrzenki” i „Naszego Pisemka”, która skierowana była do młodszych uczniów i później przyjęła tytuł „Jutrzenka”) oraz „Praca Szkolna” dla starszych dzieci. Tytuł „Praca Szkolna” został później zamieniony na „Ogniwo”. Redaktorami w ciągu lat byli Jan Kotas, Gustaw Przeczek, Józef Ondrusz, Henryk Jasiczek i Czesław Curzydło.

W okresie od aksamitnej rewolucji aż prawie po teraźniejszość losy gazetek nie obeszły się bez niepewności, spowodowanych problemami finansowymi. Wydawca niejednokrotnie musiał uzasadniać ich przydatność w procesie nauczania.