Status i ochrona Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) stosuje, jak wyżej wspomniano, ujęcie systematyczne według listy opracowanej przy współpracy BirdLife International z autorami HBW i dzieli ten takson na trzy gatunki, klasyfikując je następująco: kurtaczek kapturowy – gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji nie jest znana, a jej trend uznaje się za spadkowy ze względu na niszczenie siedlisk oraz odłów w celu sprzedaży jako ptaka klatkowego; stosunkowo pospolity w części swojego zasięgu, ale rzadki lub występujący lokalnie na innych obszarach. kurtaczek papuaski (P. novaeguineae) – gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji nie jest znana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity i szeroko rozpowszechniony; trend liczebności uznaje się za spadkowy ze względu na niszczenie siedlisk oraz odłów w celu sprzedaży. kurtaczek wyspowy (P. rosenbergii) – gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened). Liczebność populacji szacuje się na 13 000 – 38 000 dorosłych osobników, a jej trend uznawany jest za spadkowy ze względu na niszczenie siedlisk.

Obecnie kurtaczka kapturowego stara się hodować wiele instytucji m.in. zoo w San Diego i zoo w Londynie, które hoduje podgatunek P. s. muelleri.

Przypisy