W grudniu 1966 zrewanżował się Consolatiemu i odebrał mu tytuł, który potem kilkakrotnie skutecznie bronił. thumb|left|200 px|AArcari w 1964 7 sierpnia 1968 w Rzymie wiedniu pokonał Johanna Orsolicsa i zdobył tytuł mistrza Europy (EBU) w kategorii junior półśredniej. Czterokrotnie obronił ten pas wygrywając m.in. z Willim Quatuorem w styczniu 1969.
31 stycznia 1970 w Rzymie zdobył tytuł mistrza świata federacji WBC w wadze junior półśredniej wygrywając z dotychczasowym mistrzem Pedro Adigue. Dziewięć razy bronił tego tytułu, wygrywając z René Roque i Raimundo Diasem w 1970, João Henrique, Enrique Janą i Domingo Barrerą w 1971, ponownie Henrique i Everaldo Costą Azevedo w 1972, Jørgenem Hansenem w 1973 oraz z Antonio Ortizem w 1974. Po tej ostatniej obronie zrezygnował z tytułu mistrzowskiego i przeniósł się do wagi półśredniej. Stoczył w niej 11 walk, z których 10 wygrał i 1 zremisował (z Rockim Mattiolim w 1976). Zakończył karierę boksera zawodowego w 1978.
Przypisy
Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1964 Kategoria:Włoscy bokserzy Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Tokio 1964) Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi junior półśredniej Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi półśredniej Kategoria:Urodzeni w 1942