Kalendarze katolicko-ewangielickie koncentrowały się coraz bardziej tylko na ludności katolickiej więc ewangelicy postanowili wydawać własny kalendarz. Ks. Franciszek Michejda wydał w 1882 roku "Kalendarz Ewangelicki". Wychodził do 1939 roku w Cieszynie. W pierwszych wydaniach przeważała treść religijna, z czasem zawierał coraz więcej treści świeckich.
Od końca XIX wieku tzw. grupa radykałów frysztackich prowadziła działalność wydawniczą. Franciszek Friedel wydał w roku 1903 aż pięć kalendarzy jednak tylko jeden był wydawany również w następnych latach.
Dużo nowych kalendarzy pojawiło się na początku XX wieku. Był to okres sporu o przynależność państwową Śląska Cieszyńskiego. Wydawcą był w tym czasie Bruno Kotula, który był właścicielem Księgarni Polskiej "Stella". Ukazały się tytuły: "Kalendarz Górniczy i Hutniczy", "Kalendarz Kieszonkowy Polskiego Związku Zawodowego Chrześcijańskich Robotników", "Poseł Ludowy" i inne.
Po podziale Śląska Cieszyńskiego wychodziło mniej kalendarzy polskich, ale z czasem ich liczba znowu się podniosła. Niektóre były kontynuacją już tych istniejących ale większość była zupełnie nowych. Powstało więcej kalendarzy politycznych, narodowych, spółdzielczych, związkowych, fachowych i innych.