Ulica Solna – dwujezdniowa ulica o długości 2163 metrów, w centrum Poznania, pomiędzy Placem Wielkopolskim i Działową, a Alejami Niepodległości.

Historia thumb|220px|left|Koszary przy ulicy w 1913 Powstała, jako ul. Magazynowa w końcu XVIII wieku, częściowo na terenie przedmieścia Glinki (była wtedy umieszczona na planie miasta autorstwa Davida Gilly’ego). W okresie zaboru pruskiego przy trakcie znajdowały się magazyny wojskowe i spichlerze (m.in. Królewski Magazyn Zboża i Mąki). Spichlerz z epoki napoleońskiej istniał do II wojny światowej.

W 1899 ulicę podzielono na dwie części, rozdzielone ulicą Młyńską. Odcinek zachodni zachował nazwę Magazynowej (niem. Magazinstrasse), natomiast wschodni nazwano ulicą Seeckta (niem. Seecktstrasse). Polacy żartobliwie nazywali ten fragment Sekciarską. Po 1828 prusacy wznieśli tu okazałe budynki, m.in. gmach Dowództwa V Korpusu Armijnego.

Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, od 16 czerwca 1919 ulica Magazynowa stała się Solną (od rządowych magazynów solnych, które stały w miejscu gmachu sądowego), natomiast wschodni odcinek uzyskał nazwę Antoniego Babińskiego. Ulica tworzyła dawniej część placu Działowego, gdzie Babiński został stracony przez Niemców. Patronował on swojemu odcinkowi w latach 1919 – 1950. Po 1950 cała ulica zyskała nazwę Solnej.