Jerzy Edward Anders (ur. 8 września 1896 w Błoniu, zm. 21 grudnia 1977) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 8 września 1896 w majątku Błonie (obecnie na terenie Krośniewic) znajdującym się wówczas na terytorium Królestwa Polskiego będącego częścią Imperium Rosyjskiego. Jego ojciec Albert (1863–1942) pracował jako administrator majątków ziemskich. Matką była Elżbieta, z domu Tauchert (1868–1930). Oboje rodzice urodzili się w Boglewicach (obecnie powiat grójecki). Byli wyznania ewangelickiego. Rodzice ochrzcili go w Kościele Ewangelicko-Augsburskim w Chodczu (obecnie powiat włocławski). Miał trzech braci, którzy jak on zostali zawodowymi żołnierzami Wojska Polskiego: Władysława (1892–1970), Karola (1893–1971) i Tadeusza Konstantego (1902–1995) oraz starszą siostrę Joannę (1891–1958). Wychowywał się w domu rodzinnym w Taurogach, gdzie otrzymał wykształcenie podstawowe.