Podczas II wojny światowej w trakcie trwającej po prawej stronie Sanu okupacji sowieckiej z lat 1939-1941 kaplica została sprofanowana, a pochowane w niej zwłoki zbezczeszczone. W okresie tworzenia przez sowietów w rejonie Załuża bunkrów we fragmencie tzw. Linii Mołotowa wiosną 1940 doszło do dewastacji kaplicy. Po spenetrowaniu przez sprawców wnętrza trumien w poszukiwaniu kosztowności szczątki zmarłych zostały rozrzucone w okolicy. W czasie nadejścia frontu wschodniego latem 1944 budynek kaplicy uległ zniszczeniom wskutek ostrzału niemieckiego. Potem dalsze zniszczenia wynikły po wysadzeniu bunkrów oraz na skutek aktów wandalizmu.
W późniejszym czasie kaplica nie została odbudowana, wobec czego jej pozostałości zachowały się w zrujnowanym stanie (brak drzwi, zadaszenia i otynkowania, otwór w kopule). W kolejnych dekadach drugiej połowy XX wieku obiekt niszczał. W latach 60. istniały jeszcze żelazne barierki prowadzące do kaplicy, a wewnątrz niej widoczne były polichromie. Obecnie otoczenie kaplicy jest zalesione.
Zobacz też Dwór w Załużu Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Załużu
Przypisy
Bibliografia
Załuż Kategoria:Kaplice w archidiecezji przemyskiej Załuż Załuż Kategoria:Załuż